Ludzki umysł traktuje rzeczy ambicjonalnie. Cały zakres wszechświata wyraża się jako rzeczy, które:
a) nadają się do kopulacji,
b) nadają się do jedzenia,
c) należy przed nimi uciekać,
d) kamienie.
To uwalnia umysł od zbędnych myśli i daje konieczną bystrość wtedy, kiedy jest niezbędna.